kanton bubahsky's vademecum · kun je oprecht iets begrijpen dat eigenlijk onwaar of onzinnig is? en betekent dat dan dat je rede een intern waarheidsbeeld heeft? · abîme superficielle : de oppervlakkige afgrond of de afgrondelijk oppervlakte. hoe een tweedimensionaal vlak werk diepte krijgt en hoe een proces een vlak vult waarbij de kunstenaar toekijkt en stuurt · dilletante : haar echte naam kennen we niet. prinses die moest trouwen maar liever werkte in haar dilletuin. een aardman genaamd maakte misbruik van haar en de situatie. hij werd gedood door een prins die de dilletante echter niet wist te bevrijden van de vloek. als de dilletante op haar oude dag naar buiten kwam om de dille re verzorgen dan sprongen de snotapen tevoorschijn en dan zongen ze: dilletante, kille tante, pille tante. raar wijf! gekke troel! met die dille, in je smoel! met die dille, in je bille. lekker gille, op je stoel. ja ja! zo zijn ze. maar goed. de dilletante was dan ook een ware liefhebster · subject en object zijn ook typisch taal dingen; er wordt de suggestie gewekt dat ze bestaan en dat ze tegengesteld zijn; vervolgens krijg je vijfhonderd jaar debat; alsof er een objectief te generaliseren subject bestaat · de rede als afgeleide van het werkelijke onzichtbare denken · oorzaak, gevolg, schuld en boete · het is een misverstand te denken dat techniek geleidt wordt door wetenschap en rede. techniek ontwikkelt zich grotendeels zelf, door evolutie. het is een blind en onredelijk proces · de dialectische sprong : het probleem is dat occam's razor · van alle vermoedens is die met de minste nieuwe elementen de juiste · juist nieuwe kennis, inzicht en oorzaken uitsluit. iedereen weet dat praktijk vaak extreem is; je moet dan juist nieuwe inzichten inbrengen om tot een verklaring te kunnen komen; maar als je occam's razor laat vallen kan elke exotische hypothese waar zijn en moet gefalsificeerd worden · kruikvullen : de geur van net gekookt water brengt veel herinneringen naar boven · al eterno retorno de lo idéntico : así habló zaratustra~friedrich nietzsche · abîme superficiel : de oppervlakkige afgrond of de afgrondelijk oppervlakte; hoe een vlak werk diepte krijgt en hoe een proces een vlak vult; waarbij de kunstenaar toekijkt en stuurt · kvantummechanica : is de werkleer van het waarschijnlijkheidsveld (het kvansdeeltje) · aandacht : het vermogen details waar te nemen · dat de tekst niet gestructureerd is als een seriële stroom gedachten;maar als de vele takken van een boombdie alle kanten opgaan en soms ophouden;maar dan het jaar erop toch doorgroeien · macrolepiota procera : de grote parasolzwam. eetbaar; ruikt naar versgebakken brood; grote hoed met schubben; witte lamellen, knol en losse ring; steel met slangehuid; geen vulva; op bemeste maar niet op begierde weides en bermen; goed te drogen · actio in distans : afstand is de ruimte tussen twee dingen;een maat voor energieverschil;bestaat de afstand op kwantumniveau wel? · zilverpils : het glas waar bier in zat vullen met water dat daardoor wat schuimt;een goede afsluiter · la chance ne sourit qu’aux esprits bien préparés : van louis pasteur;wordt meestal vertaald met "chance favors only the prepared mind" maar zou toch beter zijn als "chance smiles only on well prepared minds" · coincindentia oppositorum : constituent;samenvallen der tegendelen~nicolaas cusanus · arroz con leche : anderhalve liter melk met 200 gram rijst met kaneelstok en citroenschil koken tot pap;dan 100gr suiker erbij;warm en koud te eten~marta · elke lokaal systeem met dezelfde snelheid : heeft dezelfde tijd(ongeacht waar ze vandaan komen)dat betekent dat ongeacht verschil in afstand maar een richting heeft : het is een soort perspectief · om iets te begrijpen moet je vaak je oude denkbeelden laten varen · het estetische genoegen van het moment van weten hoe het zit · het denken over begrip hoort thuis in de filosofie, niet in de psychologie · woorden en worden · "heb je mijn mes gezien?"—"ben je het alweer kwijt? dan maak je maar weer een nieuwe. alsof de vuursteen op mijn rug groeit" · kabouterjenever : het moet vlak na de oorlog geweest zijn dat ik aanmonsterde op de gloednieuwe walvisvaarder de willem barendsz. een mooie tijd met veel optimistische jonge mensen. vol enthousiasme gingen we zuidwaarts met de willem barendsz, op zoek naar de walvis. eerst zakten we langs de westafrikaanse kust naar kaap de goede hoop en hadden daar overal een prima tijd. ik herinner me veel rumoerige cafe's, veel fruit en goedkope kabouterjenever, jenever uit nederland maar die onder die naam nu alleen nog maar in het buitenland te vinden is. en dansen en prachtige vrouwen. allemaal geweldig maar na kaapstad was het uit met de pret. toen begon het echte werk. we gingen de oceaan op: geen havens meer maar alleen maar oceaan. we gingen steeds verder naar het zuiden op zoek naar de walvis. maar het zat tegen. de walvis liet zich maar zelden zien en vele maanden dreven we rond zonder ook maar één walvis te zien. dit was toch niet het mooie zeemansleven dat ons voor ogen stond! waren we nog maar in kaapstad, met de mooie vrouwen en de kabouterjenever. bij de meesten begon de heimwee en de spijt nu erg op te spelen. en het enige tijdverdrijf dat we hadden als je vrij was, was rondhangen op de achterklep van het schip. voor het luik waar de walvissen door naar binnen werden gesleept. die klep was vlak boven het wateroppervlak en je kon dan zwemmen en wat zonnen. veel meer was er ook daar niet te doen. zo lagen we daar wat te vervelen toen ineens piet op het platform verscheen. in zijn nette pak. met in elke hand een koffer -zo piet, ga je passagieren? - hij groette iedereen heel beleefd en zij dat hij naar huis ging. hij nam zijn valiezen in de hand en stapte zo overboord. even was het doodstil en we keken elkaar aan. wat een rare grap. maar hij kwam niet meer boven. een paar jongens doken er nu achteraan maar het was vergeefs. ze kwamen boven zonder iets van piet. hij had zijn koffers gevuld met kettingen en andere ijzeren troep om zeker te weten dat hij niet meer boven kwam. · jan alferink · el sueño de la razón · narrative abbreviated · we are conscious of an animal in us : "which awakens in proportion as our higher nature slumbers. it is reptile and sensual, and perhaps cannot be wholly expelled; like the worms which, even in life and health, occupy our bodies. possibly we may withdraw from it, but never change its nature"~thoreau, walden · abrigo do lagar velho : grot in portugal waar resten van een kind met kenmerken van zowel homo sapiens als neandertaler zijn gevonden. beschreven door eric trinkaus · abel boerema : kok, zeezeiler, cadman, kunstenaar en magiër, grote belangstelling voor de symbolische manipulatie van de werkelijkheid. auteur van het 4-dimensionale abelvenster (antwerpen, 1993), lid van ubique, academia moir brandts honk en de pisgele tornado ·

© 1999-2019 kanton bubahsky